Klik hier voor al onze agriturismo’s in Italië
Ik hoef mijn ogen maar dicht te doen en ik zie het nog voor me.
We waren met onze kinderen op vakantie in Umbrië en verbleven op een agriturismo. Geen aangelegd vakantiepark met een rij dezelfde huisjes, maar een echte Italiaanse boerderij, midden op het platteland.
Volgens onze dochters, was er maar één ding echt belangrijk: Een agriturismo met paarden. Ze leerden paardrijden in Italië en grepen iedere kans aan om weer op pad te gaan. Op een dag vonden ze dat papa ook maar eens mee moest.
Samen met de boer vertrokken Hans en onze twee dochters voor een mooie tocht door de heuvels. Ruim een uur later zag ik ze in de verte terugkomen. De boer voorop, daarachter onze twee meiden. Alle drie hingen ze bijna dubbel van het lachen. Pas toen viel me iets op. Er liep nóg een paard achteraan. Alleen… de ruiter zat er niet op. Na nog eens goed kijken zag ik waar hij was gebleven. Hij hing onder het paard, met beide handen wanhopig de teugels vasthoudend,
Die avond schoven we, zoals zo vaak, aan de lange tafel voor het heerlijke eten dat door Fiorella, de Italiaanse mamma van de agriturismo, was klaargemaakt. Na een paar glazen wijn werd het avontuur natuurlijk uitgebreid naverteld. Vooral door de anderen.
Er bestaan geen foto’s van die middag. En misschien is dat maar goed ook. Sommige herinneringen staan zoveel scherper op je netvlies dan welke foto ooit zou kunnen vastleggen. En misschien is dat wel precies wat ik onze gasten gun. Niet alleen een mooi vakantiehuis, maar herinneringen waar je vijfentwintig jaar later nog steeds met een grote glimlach aan terugdenkt.
En eigenlijk vertelt dat ene beeld precies waarom ik zo van agriturismo’s houd.
Kinderen hoeven er niet voortdurend vermaakt te worden. Er gebeurt iets. Er zijn soms dieren, er is ruimte, een erf, een tuin, andere kinderen en een wereld die heel anders is dan thuis.
En ondertussen zit jij misschien onder een pergola met een cappuccino en denk je: Dit is vakantie.
Maar wat is een agriturismo nu eigenlijk?
Moet je dan tussen de koeien slapen? Is het geschikt met kinderen? Hebben ze altijd een restaurant? En waar vind je die heerlijke plekken tussen de wijngaarden en olijfbomen waar je ’s avonds gewoon aan tafel kunt schuiven?
Na 30 jaar Italië kan ik alvast één ding verklappen.
Dé agriturismo bestaat niet.
En juist daarom zijn ze zo leuk.
Eerst even: wat is een agriturismo?
Het woord wordt inmiddels voor van alles gebruikt, maar oorspronkelijk is een agriturismo echt verbonden aan een Italiaans landbouwbedrijf.
Dat kan een wijnboerderij zijn, een landgoed waar olijven worden verbouwd, een boerderij met dieren of een bedrijf waar groente, fruit of andere lokale producten worden geproduceerd.
De familie besloot op een bepaald moment gasten te laten delen in die bijzondere plek.
Soms werden oude stallen verbouwd tot appartementen. Een oude boerenwoning kreeg kamers. Er kwam een zwembad tussen de olijfbomen of aan de rand van de wijngaard.
En langzaam ontstond iets wat eigenlijk heel Italiaans is.
Geen hotel.
Geen vakantiepark.
Maar een plek waar je te gast bent op het Italiaanse platteland.
Van eenvoudig boerenverblijf tot bijna boutique hotel
Nu komt meteen de eerste verrassing.
Wie bij het woord agriturismo denkt aan een eenvoudig kamertje boven een stal, heeft een beeld dat allang niet meer klopt.
Er bestaan nog steeds heel eenvoudige, authentieke agriturismo’s en daar kan juist enorm veel charme in zitten.
Maar aan de andere kant van het spectrum vind je tegenwoordig prachtige landgoederen met stijlvolle appartementen, mooie kamers, grote zwembaden en soms zelfs wellness.
Het ene heeft vier appartementen.
Het andere misschien twintig.
Sommige zijn heel eenvoudig en familiair. Andere hebben bijna de uitstraling en service van een klein boutique hotel.
Daarom vind ik het woord agriturismo op zichzelf eigenlijk onvoldoende.
Ik wil weten wat jullie zoeken.
En dan die agriturismo’s met een restaurant…
Daar heb ik zelf een zwak voor.
Je hebt de hele dag niets hoeven plannen. Misschien zijn jullie naar een dorpje geweest, hebben de kinderen gezwommen en heb jij eindelijk een paar hoofdstukken van dat boek gelezen dat al maanden naast je bed lag.
Tegen het einde van de middag gaat iedereen douchen.
Maar niemand hoeft de auto meer in.
Want vanavond wordt er gekookt.
Misschien zit je buiten aan lange tafels en verschijnt er eerst een plank met lokale ham, kaas en bruschetta. Daarna komt de pasta. Een gerecht dat al generaties in de familie wordt gemaakt. Groenten uit de moestuin. Olijfolie van het eigen land. Een fles wijn die misschien nog geen kilometer heeft gereisd.
Niet ieder agriturismo heeft een restaurant en bij sommige wordt maar op bepaalde avonden gekookt.
Maar als jullie zeggen:
“Marianne, wij willen vooral dat echte Italiaanse gevoel en ’s avonds af en toe gewoon kunnen aanschuiven…”
Dan weet ik precies waarom jullie naar een agriturismo kijken.
Wakker worden tussen de wijnranken
En dan zijn er de wijnboerderijen.
Voor mij is dat weer een heel andere vakantie.
’s Morgens de luiken openen en uitkijken over rijen wijnstokken. Overdag eropuit en later misschien samen met de eigenaar de kelder in.
Niet als grote georganiseerde excursie met een bus voor de deur.
Gewoon omdat jullie daar verblijven.
Een glas wijn proeven op de plek waar de druiven groeien waarvan hij gemaakt is, heeft toch iets anders dan thuis een fles opentrekken.
Zeker in Toscane en Piemonte vind je prachtige plekken waar wijn en vakantie bijna vanzelf bij elkaar horen.
En nee, je hoeft absoluut geen wijnkenner te zijn.
Sterker nog, misschien is het juist leuker als je dat niet bent.
Olijfbomen, stilte en helemaal niets hoeven
Een agriturismo kan ook precies het tegenovergestelde zijn.
Geen restaurant. Geen uitgebreid programma. Geen behoefte om iedere dag iets te ondernemen.
Alleen een paar appartementen, een zwembad en een landschap waar je vanzelf stiller van wordt.
’s Morgens brood halen in het dorp. Daarna een boek mee naar het zwembad.
Misschien wandel je later tussen de olijfbomen en besluit je dat het plan om die middag nog een stad te bezoeken eigenlijk helemaal niet meer nodig is.
Ook dát is Italië.
Misschien zelfs wel een van de fijnste versies ervan.
Agriturismo met kinderen? Juist!
Ik denk weer even aan mijn dochters en dat paard.
Nee, ik beloof niet dat ieder kind op een agriturismo uiteindelijk onder een paard terechtkomt.
En ook dieren horen absoluut niet bij iedere agriturismo.
Maar er zijn wel veel agriturismo’s waar kinderen heerlijk vakantie kunnen vieren.
Een zwembad, gras om op te spelen, soms dieren, andere gezinnen en vooral ruimte.
En het grappige is dat kinderen vaak helemaal niet zoveel nodig hebben.
Zet een paar kinderen bij elkaar, voeg water en ruimte toe en binnen de kortste keren verstaan ze elkaar zonder ook maar één woord dezelfde taal te spreken.
Voor ouders heeft dat ook zo zijn voordelen.
Want terwijl zij nieuwe vakantievriendjes hebben gevonden, zit jij misschien een paar meter verderop met een glas wijn.
Ik noem dat een uitstekende verdeling.
Maar is dat niet gewoon hetzelfde als een vakantiepark?
Nee.
En toch kan een agriturismo soms precies bieden wat mensen fijn vinden aan een kleinschalig vakantiepark.
Er zijn meerdere appartementen. Er is vaak een gedeeld zwembad. Kinderen kunnen andere kinderen ontmoeten en je hebt toch je eigen appartement.
Maar het gevoel is anders.
Een vakantiepark is gebouwd om een vakantieomgeving te creëren.
Bij een goede agriturismo verblijf je in een omgeving die er al was voordat jij kwam.
De olijfbomen stonden er al.
De familie woonde er al.
De wijngaard was er al.
Het dorp verderop leeft niet van de gasten van het park. Daar haalt de buurvrouw ook haar brood en zit ’s morgens dezelfde oude Italiaan aan de bar zijn espresso te drinken.
Je bent er even onderdeel van.
En voor mij is dat een van de mooiste manieren om Italië te leren kennen.
Maar waar in Italië moet je dan zoeken?
Dat hangt helemaal af van het Italië waarvan jullie dromen.
Toscane heeft een enorm aanbod. Van wijnboerderijen in beroemde wijngebieden tot kleinschalige landgoederen tussen de olijfbomen. Wie cultuur, mooie stadjes, landschap, eten en wijn wil combineren, kan hier bijna alle kanten op.
Umbrië vind ik heerlijk voor mensen die rust en ruimte zoeken. Groen, heuvelachtig, authentiek en met prachtige plaatsen als Assisi, Spello, Perugia en Orvieto. En natuurlijk ligt hier ook mijn eigen herinnering aan een kind dat ergens onder een paard hing.
Le Marche is fantastisch wanneer jullie het landelijke Italië willen combineren met de mogelijkheid om naar de Adriatische kust te rijden. Heuvels, boerenland, mooie stadjes en zee vormen hier een combinatie die nog verrassend weinig mensen kennen.
Piemonte krijgt weer een heel ander karakter. Denk aan wijngaarden, gastronomie, Barolo, Alba en de Langhe. Een prachtige keuze voor levensgenieters die eten en wijn een minstens zo belangrijk onderdeel van de vakantie vinden als het zwembad.
Emilia Romagna zou ik zeker niet vergeten. Dit is Italië voor lekkerbekken. Een agriturismo kan hier een geweldige uitvalsbasis zijn voor wie het platteland wil combineren met steden, lokale producenten en misschien een dag richting de Adriatische kust.
En natuurlijk bestaan agriturismo’s ook in andere delen van Italië.
Maar het aanbod en het karakter verschillen per regio.
Dus ook hier geldt weer:
kies niet eerst het stipje op de kaart. Kies eerst het vakantiegevoel.
En hoe vind je tussen al die agriturismo’s de juiste?
Dat is misschien nog wel moeilijker dan een villa zoeken.
Want op een foto zien tien agriturismo’s met een zwembad en olijfbomen er al snel allemaal even aantrekkelijk uit.
Maar de verschillen zijn enorm.
Is er een restaurant? En zo ja, iedere avond of maar een paar keer per week?
Is het een plek waar vooral stellen komen of juist gezinnen met kinderen?
Zijn er vier appartementen of twintig?
Is het zwembad het sociale middelpunt of ligt iedereen er vooral heerlijk rustig met een boek?
Kun je naar een dorp lopen of moet alles met de auto?
Is het een werkende wijnboerderij waar je echt iets meekrijgt van het bedrijf, of is het landbouwgedeelte nauwelijks merkbaar?
Dat zijn de dingen die uiteindelijk bepalen of jullie na twee dagen denken:
wat hebben we dit goed gekozen.
Vertel mij dus niet alleen dat jullie een agriturismo zoeken
Vertel mij liever waarom.
Willen jullie wakker worden tussen de wijngaarden?
Moet er ’s avonds gekookt worden zodat niemand meer de auto in hoeft?
Zoeken jullie een plek waar de kinderen andere kinderen kunnen ontmoeten?
Zijn dieren belangrijk?
Willen jullie wijn proeven waar hij wordt gemaakt, wandelen tussen de olijfbomen of juist met een boek bij het zwembad verdwijnen?
Zoeken jullie rust met z’n tweeën of juist die heerlijke levendigheid van een paar families die aan het einde van de middag rond het zwembad samenkomen?
Want “een agriturismo” bestaat eigenlijk niet.
Vertel mij wat jullie hopen te vinden en dan help ik graag zoeken naar de plek die daarbij past.
Dat doen we bij Italian Residence inmiddels 30 jaar. Niet door alleen vakjes in een zoekmachine aan te vinken, maar door te luisteren naar wat mensen eigenlijk bedoelen wanneer ze vertellen hoe hun ideale vakantie eruitziet.
En misschien hangt jullie kind deze zomer niet onder een paard.
Maar ik hoop wel dat jullie thuiskomen met zo’n verhaal dat dertig jaar later nog steeds aan tafel wordt verteld.
Nog geen idee, wat waar en hoe. Zien jullie door de bomen het bos niet meer. Laat Marianne gratis meedenken
Mail: mariannemoerdijk@italianresidence.nl
Tel : 0637285428
Comments are closed.